Αχ βαχ.

Αχ...
Κι ήταν γραφτό εδώ να ζω για να υποφέρω.
Αχ
Κι ήταν αιώνας η κάθε μου ανάσα.
Αχ
Να ήταν μόνο μια πληγή η αναπνοή μου
Αχ
Κι ας ήταν η τελευταία μου στιγμή μου

Μα...
Μα μόνο αυτό ζητούσα
Μα
Μα μόνο αγάπη καρτερούσα
Μα
Μα ήταν όμορφα εκεί πάνω
Μα
Καθώς έπεφτα μου έλεγα "την κάνω".

Και..
Και είχε αέρα όταν τους κοιτούσα
Και
Και τώρα πικρός ο υδρότας στο μέτωπό μου
Και
Και πως πονάει η θηλιά στο λαιμό μου
Και
Και ίσως να είναι πιο όμορφα εκεί.

Θάνατε, ερωτεύσου με.

Κι εφόσον η ζωή με τυραννάει
δε μ αγαπάει, δε μ αγαπάει.
Κι αφού εγώ την αγαπώ θα την αφήσω
να μου πάρει την καρδιά και να πετάξει μακριά.
Θα πω τον θάνατο να ψάλλει τραγούδια ερωτικά
για εμάς τους δυο.