Αυτοπεποίθηση και αγκάθια.

Έχει την λάμψη που πάντα  ζητούσα για να με φωτίζει
Έχει την πιο όμορφη μάσκα για να ξεχωρίζει
Έχει τα μάτια του κόσμου που δεν γνωρίζω
Έχει το χαμόγελο που δεν μπορώ να κρυπτογραφήσω
Έχει τη φωνή που δεν μπορώ να κατανοήσω.

Έχει το άρωμα των χαμένων μου ονείρων
Το άγγιγμα των πιο κρυφών μου γρίφων

Έχει το όνομα που ποτέ δεν ήξερα πως είχα
Κρατά τις αναμνήσεις στις οποίες πουθενά δεν υπήρχα
Παράγει δάκρυα πιο αστραφτερά από διαμάντια
Όλα τα αστέρια κρύβονται σε εκείνα τα δυο μάτια
Ο ουρανός βρίσκεται χαμένος στα μαλλιά της.
Η ελπίδα μου χάθηκε κάπου στα έγκατα της
Το σώμα της πονάει σαν βάσανο ατελείωτο.
Μου μίλησε και ξέχασα τα πάντα.
Όνειρο αβίωτο.

Ζωντανός Νεκρός.

Είμαι ζωντανός

Νεκρός

Το σώμα μου είναι κρύο

και χλωμό

και ψάχνω για μια λύτρωση.

Πονώ

Μα δεν το δείχνω

Και ψάχνω τα κομμάτια μου σε ένα  μαύρο πέλαγος.

Σύνθεσε με. Θέλω να αρχίσω ξανά.

Τον κόσμο μου να φτιάχνω.

Θέλω να τα κάνω όλα καλύτερα.

Έχασα κομμάτια. 

Που πρέπει να τα βρω

για να συνεχίσω να πορεύομαι

Είμαι ζωντανός.

Νεκρός.

Ίσα που ανασαίνω.

Η μοίρα μου με παίζει

στα ζάρια.

Και χάνω πάλι το παιχνίδι.

Λειτουργώ με σιγή και δάκρυ

παρέα με την ακινητοποίηση

πάνω σε κρεβάτι από καρφιά.

Τίποτα δεν ξεπλένεται

στη λίμνη των αμαρτιών μου.

Είμαι ζωντανός

Νεκρός.

Το δέρμα μου παγώνει.

Και κοιτάω μονίμως το πιστόλι.

Περιμένοντας μέσα σε σώμα από ατσάλι

κρύο και σκληρό

την λειτουργία μου να αλλάξουν

να με κάνουν πιο ανθεκτικό

μέσα στο χρόνο.

I still cant find the light...

There is no out of here my dear...
....there is no out.
All hope is dead and gone. I can see nothing. Only darkness.
I thought I could go out of this. I wished. I longed for so long...
...But there is no out of this.
I keep floating in the middle of nowhere. I still whispering these words.
But I dont mind.

I am tired of searching. I am tired.
I can no longer wait for that day.
The day when my heart will sing songs of victory and purity.
Of happiness and true life.
Of real freedom.
Never.
Never.

BUT FOREVER. ~~~