Αυτοπεποίθηση και αγκάθια.

Έχει την λάμψη που πάντα  ζητούσα για να με φωτίζει
Έχει την πιο όμορφη μάσκα για να ξεχωρίζει
Έχει τα μάτια του κόσμου που δεν γνωρίζω
Έχει το χαμόγελο που δεν μπορώ να κρυπτογραφήσω
Έχει τη φωνή που δεν μπορώ να κατανοήσω.

Έχει το άρωμα των χαμένων μου ονείρων
Το άγγιγμα των πιο κρυφών μου γρίφων

Έχει το όνομα που ποτέ δεν ήξερα πως είχα
Κρατά τις αναμνήσεις στις οποίες πουθενά δεν υπήρχα
Παράγει δάκρυα πιο αστραφτερά από διαμάντια
Όλα τα αστέρια κρύβονται σε εκείνα τα δυο μάτια
Ο ουρανός βρίσκεται χαμένος στα μαλλιά της.
Η ελπίδα μου χάθηκε κάπου στα έγκατα της
Το σώμα της πονάει σαν βάσανο ατελείωτο.
Μου μίλησε και ξέχασα τα πάντα.
Όνειρο αβίωτο.