Παρατηρητής.

Ποιος είναι αυτός που γνωρίζει την ομορφιά του κόσμου χωρίς να μπορεί να την αντικρίσει;

Αυτός που κοιτάει την ασχήμια του χωρίς να μπορεί να την αντιμετωπίσει;

Την αποφεύγει όσο μπορεί

Κλείνει τα μάτια με κρύες παλάμες, μα είναι τα χέρια της απελπισίας που του τα κλείνουν.

Σαν παραθυρόφυλλα σε μια εμπόλεμη ζώνη

Περιμένοντας την βόμβα να πέσει πάνω σου

Μετράς τις μέρες και τις νύχτες

Άλλη μια ζωή και σήμερα

Νύχτωσε και ξημέρωσε

Και πάλι ζωντανός την έβγαλα

Αύριο ίσως είναι μια καλή μέρα.

Ίσως ανοίξω το παράθυρο και τρέξω και ας πεθάνω

Ίσως κουλουριαστω σε μια γωνιά και κοιμηθώ

Είναι ωραίο να είσαι ζωντανός

Αλλά κλείσε τα μάτια

Ορθανοιχτα δεν βλέπουν στο σκοτάδι.

A night out

If you want to drink so bad

Twist the knife in my heart

Drink it's sweet wine

Drain it off from mine

And fill it with your drunken tears.

Just use a fancy glass.

Cheer me up, don't cry.

Laugh hysterically as I die.

Think of me when you lie.

It is what it is now.

Red Window

Am I breathing

Or am I gone

Have I squandered all my days

Crafting a vision in my mind

Seen only by my own eyes

A portrait of my soul

But lacking the right words

To convey to others

An open wound leaking an ocean

Submerging vessels in elegance and hush

Bleeding upon the pages I am.

The captain goes down with the ship.

Emotions confined in a sealed chest

Gazing through my eyes

Locked within my mind

A weaver of tales.

Peering out the window

Allowing rays to escape from my depths

In order to be read by those who have the eyes to see.