Όταν κανείς δεν σε καταλαβαίνει, όταν η δυστυχία σου κορυφώνεται στα ύψη, όταν δεν υπάρχει κανένας να σε ακούσει την στιγμή που οι κραυγές σου ηχούν τριγύρω...τότε είσαι ικανός για όλα.
Πιστεύω πως η δυστυχία είναι πολύ πιο δυνατό συναίσθημα από την χαρά διότι είναι ικανό να σε κάνει να έρθεις σε θέση να κάνεις πράγματα τα οποία δεν είχες διανοηθεί εσύ ο ίδιος να κάνεις όσο ήσουν ευτυχισμένος. Ωστόσο βλάπτει τόσο την ψυχολογία όσο και την συμπεριφορά φέρνοντας σε κίνδυνο την ίδια τη ζωή του ατόμου. Κάποιος που έχει βιώσει περισσότερη δυστυχία από άλλους έχει μάθει να επιβιώνει στις πιο δύσκολες καταστάσεις περισσότερο από κάποιον που δεν έχει βιώσει πολύ πόνο και θλίψη.
Κάθε άνθρωπος έχει προβλήματα στον κόσμο γιαυτό πρέπει όλοι να είμαστε σωστοί απέναντι στους άλλους διότι ο καθένας έχει κάτι κρυφό μέσα στην ψυχή του και επίσης από τον καθένα μπορούμε να μάθουμε και κάτι διαφορετικό. Εξάλλου ο σκοπός είναι να μαθαίνουμε όχι μόνο από τα δικά μας λάθη αλλά και από τα λάθη των άλλων. Η ζωή δεν είναι ένα όνειρο. Εμείς την κάνουμε βιώνοντας μέσα από δυσκολίες όμορφες καταστάσεις οι οποίες μας σώζουν ψυχικά. Από την άλλη πρέπει να κατανοήσουμε την ευτυχία και την δυστυχία και να μην μας κυριεύει η αχαριστία όταν θεωρούμε τον εαυτό μας δυστυχή για μικροπράγματα και δεν νιώθουμε ευτυχισμένοι με τα λίγα καλά που έχουμε. Εξάλλου αυτή είναι η ζωή. Το μόνο που αξίζει στον κόσμο είναι η αγάπη και το μόνο αξιοθαύμαστο πράγμα σε αυτόν είναι το να πιστεύουμε στον εαυτό μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου