Μακάρι να είχα κάτι το ασυνήθιστο...
μα δυστυχώς είμαι και εγώ ένας σωρός από χίλια κομμάτια πεταμένα στο πάτωμα, περιμένοντας από κάποιον να τα μαζέψει προτού χαθούν.
Έτσι και αλλιώς δεν με νοιάζει που η "τελειότητα" δεν είναι κάτι που κατέχω... σε σύγκριση με άλλους είμαι ο εαυτός μου και όχι μια αυταπάτη σαν τα περισσότερα πλαστικά πρόσωπα πίσω από γυάλινες βιτρίνες..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου