“I am eternally, devastatingly romantic, and I thought people would see it because 'romantic' doesn't mean 'sugary.' It's dark and tormented — the furor of passion, the despair of an idealism that you can't attain.” ― Catherine Breillat
Ίσως και να είναι η πρώτη φορά που σχετίζω τόσο πολύ μια φράση με τον εαυτό μου.
Πάνω σε αυτήν την φράση στηρίζω όλη την ιδεολογία μου.
Και έπειτα κάποιος πέταξε την λέξη "τσόντα" ή "γαμήσι" στην παρέα.
Μου ήρθε να κάνω εμετό αλλά δεν ήθελα να δείξω τόση μεγάλη αγένεια και έτσι σίγησα και έμεινα λίγο πιο πίσω.
Ναι με αηδιάζουν αυτά. Όχι μόνο οι συζητήσεις αλλά και οι σκέψεις. Δεν με πειράζουν απλά τα θέματα αλλά και τα άτομα με αυτές τις ιδεολογίες. Και πόσο μάλιστα αν τα ακούω από κοντινά μου.
Και κάποιος τόνισε πως είμαι αφύσικη και περίεργη. Είμαι.
Όπως και εμένα μου φαίνονται περίεργοι όλοι οι άλλοι.
Αμφιβάλλω αν ποτέ βρω κάποιο άτομο που να ταιριάζουμε στις απόψεις. Που πήγαν οι τρόποι μου?
Διαφωνώ? Αφύσικο. Και παρόλα αυτά με πείραξε ο εμετός.
Μα είμαι τόσο καλό παιδί αλλά τόσο περίεργο.
Το ερώτημα είναι αν δεν ήμουν περίεργο μήπως και δεν ήμουν τόσο καλό?
Και ναι το βλέπω όλοι με την τεράστια κατανόηση. Τυχαίνει πάντα εγώ να μην κολλάω πουθενά. Τυχαίνει βλέπεις να είμαι από άλλον πλανήτη και οι απόψεις που έχω από την Άρη να μην συμβαδίζουν με τις γήινες. Λυπάμαι που δεν με ενδιαφέρουν τα θέματα συζήτησής σας αλλά προτιμώ να μιλήσω για το πόσο ωραίο είναι το ηλιοβασίλεμα απόψε. Εκτός αν δεν το προσέξατε πόσο όμορφα σχήματα κάνουν τα σύννεφα σήμερα.
Μιλώντας απλά για τις απόψεις μου τυχαίνει να καταστρέφω διάθεση και να ανοίγω έντονους καβγάδες. Να μαλώνω με αγαπημένα πρόσωπα επειδή έρχομαι σε σύγκρουση μαζί τους για τα πιστεύω μου και για τον τρόπο που θα ήθελα να είναι κάποια πράγματα μα ποτέ δεν θα γίνουν ή για το πως βλέπω τα πάντα γύρω μου.
Τυχαίνει λοιπόν να βρίσκομαι πάντα μόνη μου όπου και να είμαι με όποιους και να είμαι τελικά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου