Χάνονται οι ζωές μας για μια ιστορία,
Λες και δεν έχουμε καμία αξία.
Και ο πόνος μας είναι μονάχα έκθεμα πίσω από μια κουρτίνα
Στο μουσείο του χρόνου.
Αν είμαστε τυχεροί θα μπούμε.
Για τις νέες γενιές να δούνε.
Και φεύγει η ζωή νεράκι
Πολλές λύπες, λίγες χαρές.
Όλα μοιάζουνε σαν χθες.
Κι όμως να ζεις είναι ευλογία.
Να αλλάζουν οι εποχές
Κι εσύ να μείνεις πίσω θες.
Όσο περνάει ο καιρός και περισσότερο.
Μα έχουν οι καιροί τροπές.
Κι αν δεν μας φτάσουν οι πνοες
Και αν σωπαινουν οι φωνές
Έχουμε κι άλλες άγνωστες ζωές
Μετά από αυτήν.
Το φως ποτέ δε θα σβηστεί.
Το όνομα μας θα ακουστεί
Μετά την σάρκα η ψυχή
Ανάμνηση αγγελική
Αλλοκοσμη και αλλόκοτη
Μα θα είναι αληθινή.
~~~
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου