Τον θάνατο? Την θλίψη να βιώσει;
ή μήπως το κρύο που τον καταβάλει.
Γιατί νεκρός είναι και θα παραμείνει.
Στις φλέβες του αίμα δεν κυλάει.
Η καρδιά του πλέον δεν χτυπάει.
Τι να νιώσει αυτός που βαθιά στο χώμα κείτεται;
Το κρύο πάπλωμα του; Τη λάσπη της βροχής;
Ή μήπως σκεπάζει τα δάκρυα της ψυχής του,
τα κρύβει μέσα στο κοφίνι του μαζί του να τα πάρει;
Τα δάκρυα που έπνιγε και μια για πάντα μυστικό του θα κρατάει.
Τώρα που ξεχάστηκε,
μόνος,
εκεί βαθιά.
Στα ξένα τα εδάφη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου