Για να διαβείς τον χάρτη αυτόν της ιστορίας
πρέπει να τον πονείς.
Την θάλασσα, το μπλε του ουρανού αυτής της γης
πρέπει να φθαρείς.
Την αμμουδιά, τον φρέσκο αέρα, τους ψυθίρους των αιώνων
πρέπει να θυμηθείς
αυτά που άλλοι έχουν ξεχάσει.
Ελλάδα μου, είσαι η χώρα που δεν την πονά κανένας.
Τα παιδιά σου χάνονται, δεν μένει πίσω ούτε ένας.
Υπήρξες τα θεμέλια της παγκόσμιας ιστορίας,
μιας κληρονομιάς που δε θυμούνται τα παιδιά σου.
Επιβιώνεις πονεμένη μα σου τρων τα σωθικά σου.
Υπάρχει ακόμα μες στο βάθος η αγάπη μας για εσένα.
Για να την βρει κανείς αρκεί μονάχα μια βουτιά μες στα νερά σου.
Στα γαλανά και πράσινα, λευκά τα νυχτικά σου.
Στον αέρα της ιστορίας ανεμίζουν τα μαλλιά σου.
Χαραγμένα στο πετσί μας όλα τα βιώματά σου.
Σε θυμάμαι Ελλάδα, σε θυμάμαι.
Στους πολέμους και στις λύπες ήσουν πάντα ηρωίδα.
Μητερούλα ή σκλαβοπούλα, πάντοτε για τα παιδιά σου
έσπαγες ξανά και ξανά όλα τα δεσμά σου
Αν και λαβωμένη που ήσουν η καημένη
στάθηκες εκεί καμαρωμένη.
Πάντοτε κυνηγημένη από τον σύγχρονο τον Μίδα
και τον κάθε Εφιάλτη.
Θα σε φυλάμε όσο ζούμε, Ελλάδα με τα μπλε σου.
Μια μάνα είσαι και εσύ και η μάνα είναι μια.
Πατρίδα σαν και σένα δεν υπάρχει άλλη καμία.
Και στον δρόμο κι αν προκύπτει και καμία τρικυμία
να θυμάσαι Ελλάδα, δεν αξίζουν,
θα είμαστε εδώ με τον πατέρα Ποσειδώνα
όλα θα τους πνίξουν.
~~~~~
“And I would die for any one of mine.”
―
πρέπει να τον πονείς.
Την θάλασσα, το μπλε του ουρανού αυτής της γης
πρέπει να φθαρείς.
Την αμμουδιά, τον φρέσκο αέρα, τους ψυθίρους των αιώνων
πρέπει να θυμηθείς
αυτά που άλλοι έχουν ξεχάσει.
Ελλάδα μου, είσαι η χώρα που δεν την πονά κανένας.
Τα παιδιά σου χάνονται, δεν μένει πίσω ούτε ένας.
Υπήρξες τα θεμέλια της παγκόσμιας ιστορίας,
μιας κληρονομιάς που δε θυμούνται τα παιδιά σου.
Επιβιώνεις πονεμένη μα σου τρων τα σωθικά σου.
Υπάρχει ακόμα μες στο βάθος η αγάπη μας για εσένα.
Για να την βρει κανείς αρκεί μονάχα μια βουτιά μες στα νερά σου.
Στα γαλανά και πράσινα, λευκά τα νυχτικά σου.
Στον αέρα της ιστορίας ανεμίζουν τα μαλλιά σου.
Χαραγμένα στο πετσί μας όλα τα βιώματά σου.
Σε θυμάμαι Ελλάδα, σε θυμάμαι.
Στους πολέμους και στις λύπες ήσουν πάντα ηρωίδα.
Μητερούλα ή σκλαβοπούλα, πάντοτε για τα παιδιά σου
έσπαγες ξανά και ξανά όλα τα δεσμά σου
Αν και λαβωμένη που ήσουν η καημένη
στάθηκες εκεί καμαρωμένη.
Πάντοτε κυνηγημένη από τον σύγχρονο τον Μίδα
και τον κάθε Εφιάλτη.
Θα σε φυλάμε όσο ζούμε, Ελλάδα με τα μπλε σου.
Μια μάνα είσαι και εσύ και η μάνα είναι μια.
Πατρίδα σαν και σένα δεν υπάρχει άλλη καμία.
Και στον δρόμο κι αν προκύπτει και καμία τρικυμία
να θυμάσαι Ελλάδα, δεν αξίζουν,
θα είμαστε εδώ με τον πατέρα Ποσειδώνα
όλα θα τους πνίξουν.
~~~~~
“And I would die for any one of mine.”
―
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου