Το αεράκι καθαρίζει την ψυχή
Απαρνήθηκα τους κρύους χειμώνες
Και τα ζεστά καλοκαίρια
Για μια αιώνια άνοιξη
Και ένα στιγμιαίο φθινόπωρο.
Στην φύση βλέπω μόνο εμένα
Και τον εαυτό που μου στέρησαν.
Αυτόν που ρίζωσε δίπλα από δέντρα
Και ήπιε νερό από τη βροχή
Κοιμήθηκε με το νανούρισμα της νύχτας
Ακούγοντας τα κύματα
Πάνω στο γρασίδι.
Κοιτώντας τα αιώνια βουνά
Γλυπτά της φύσης μόνο.
Μητέρα καλλιτέχνιδα.
Κοιτώντας τον ορίζοντα ίσως να σου τα δείξει.
Τα δώσαμε όλα για το τίποτα
Τα πήραμε όλα δίχως να δώσουμε τίποτα.
Και φλέγεται το πνεύμα για το τίποτα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου