Σε ξεραίνουν, σε μαδάνε,
Έπειτα σε ρωτούν γιατί τα αγκάθια σου τσιμπάνε.
Διότι επέλεξες την ζωή
Με ότι αυτή συνεπάγεται.
Και όχι τον θάνατο που σου πρόσφεραν σε όμορφο ποτήρι για να πιεις,
Όταν το μόνο που ήθελες ήταν να ξεδιψάσεις.
Και ας είσαι άνθος της ερήμου
Αντί λουλούδι του περιβολιού.
Διότι έμαθες να επιβιώνεις
Σε αντίξοες συνθήκες
Στους πόνους και στις λύπες
Και τα κρύα σου δάκρυα
Σου ποτίζουνε τις ρίζες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου