Σάββατο 27 Αυγούστου 2011

The monster under my bed.

Και ορισμένες νύχτες με τρομάζουν τόσο που με κάνουν να σκέφτομαι ότι χειρότερο μπορεί να φανταστεί κάποιος.
Πονάει το να ξέρω πως δεν θα ξαναμιλήσουμε όπως τότε και πως όλα τελειώσαν σαν ένα όνειρο που ξύπνησα και ποτέ δε θα ξαναδώ.
Μερικές φορές στοχάζομαι. Σκέφτομαι πως θα ήταν αν μπορούσα να έβρισκα έναν τρόπο να έρθω σε επικοινωνία μαζί σου χωρίς να ξέρεις πως είμαι εγώ μόνο και μόνο για να σου μιλάω.. έναν τρόπο να μαθαίνω ότι είσαι καλά.
 Έχω πάρει ότι νεκρό κομμάτι μας είχε απομείνει και το έχω κλείσει σε ένα κουτί κάτω από το κρεβάτι μου. Κάθε φορά που μπαίνω σε πειρασμό και το ανοίγω για να νιώσω ξανά ότι ένιωθα οι δαίμονες μου επιτίθενται και δεν με αφήνουν σε ησυχία μέχρι το επόμενο πρωί. Δεν τολμάω λοιπόν να ανοίγω τούτο το κουτί πλέον γιατί δε θα άντεχα τις συνέπειες...
Έλα που όμως ξέρω τι κρύβεται εκεί..
Το τερατούργημα κάτω από το κρεβάτι μου που μου μετατρέπει όλα τα όνειρα σε εφιάλτες. Δεν θα μπορέσεις ποτέ να καταλάβεις... Ποτέ δε θα θελήσεις να καταλάβεις.
Και εγώ ποτέ δε θα ξεχάσω, γιατί κάποιος πρέπει να πληρώσει το τίμημα.
Κάποιος πρέπει να κρατήσει τα λάφυρα του πολέμου, το βραβείο μετά την μάχη.
Άσε με τουλάχιστον μετά από τόσο πόνο να έχω την τιμή.
Άσε με τουλάχιστον αφού εσύ τα ξέχασες όλα να κρατάω ζωντανές τις στιγμές που βρίσκονται ακόμα μέσα στην καρδιά μου.
Άσε με να κοιμηθώ ήσυχη για ένα βράδυ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου