Όλα αρχίζουν σε έναν δρόμο. Τρέχοντας. Κάνοντας μαραθώνιο.
Οι δρόμοι συγχέονται, δημιουργούνται μονοπάτια και ο καθένας ακολουθεί το δικό του.
Άλλοι διαλέγουν τα φωτεινά και άλλοι τα σκοτεινά και τα απόμακρα..
Συναντάς άτομα κατα τι διάρκεια του Μαραθώνα. Ανταλλάζετε κομμάτια, λέξεις, βλέμματα...
μέχρι που κάποια στιγμή αλλάζουν οι δρόμοι σας και συνεχίζεις από τον δρόμο που ήσουν μέχρι να βρεθούν άτομα που θα διαλέξουν την ίδια πορεία με εσένα.
Άραγε θα σου μείνουν καθόλου κομμάτια του εαυτού σου μέχρι το τέλος...?
Πόσο ακόμα θα το αντέξεις?
Ίσως το οτι δεν κοιτάς πίσω δεν σε βοηθάει πλέον καθόλου.
Ίσως έχεις ξεχάσει. Ίσως δεν μπορείς πλέον να νιώσεις.
Τελικά ίσως και να μην έχει τίποτα σημασία πλέον.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου