Wake up, you're not a machine.

Ο δρόμος είναι γεμάτος από ανθρώπους που τρέχουν όλη μέρα, κάθε μέρα. Από κόσμο που έχει ξεχάσει τι είναι η ζωή. Τρέχουν όλοι, τρέχουν να προλάβουν την καθημερινή τους ρουτίνα για να μην βγουν από το πρόγραμμα στο οποίο έχουν μπει, βάζοντας προτεραιότητα τα "πρέπει" και όχι τα "θέλω". Όλα μοιάζουν σαν ένα εικονικό κουτί... ένα διαφανές κλουβί. Δεν καταλήγουμε πουθενά.. απλά κάνουμε κύκλους. Όλα σε ένα πρόγραμμα. Όλα σαν το στήσιμο για τα γυρίσματα μιας ταινίας. 
Μα είσαι απλά μια μαριονέτα στα χέρια τους. Είσαι αυτό που χρειάζονται για να πετύχουν τον σκοπό τους. Το εργαλείο τους. Το ρομπότ τους.
Πουλάς την ζωή σου για τους άλλους. Χάνεις την ζωή σου σε ανούσια πράγματα.
Σταμάτα. Κοίταξε προσεχτικά. Μην είσαι τυφλός.
Και μόνο άμα μπορούσες να αντικρίσεις τα βλέμματά τους θα τρόμαζες.
Μοιάζουν τόσο σίγουροι και συγχρόνως τόσο πιεσμένοι και αγχωμένοι. 
Ψοφάνε για λίγα λεφτά. Για λίγη λευτεριά. Για λίγη αυθεντικότητα.
Πολλά ζητάς σε μια κοινωνία που σε κάνει έρμαιο. Μπαλάκι στα χέρια της σε παίζει.
Σκοτώνουν τα αδέρφια τους, αιμοσταγείς. 
Θάβουν τα παιδιά τους με τα ίδια τους τα χέρια. 
Βγάλτε τις παρωπίδες. Δεν θα οδηγήσουν πουθενά παραπάνω από την αποτυχία.
Μονάχα στη δυστυχία.
Σταμάτα. Σταμάτα να καταστρέφεις ότι πολύτιμο έχεις.
Δεν είναι αυτό που νομίζεις αυτό που αξίζει...
Δεν αξίζει... όχι.