Τι κι αν είναι τώρα ο ουρανός γεμάτος χρώματα της νύχτας
τι κι αν είναι πλέον ο καιρός καρφί μέσα στα στήθη.
Τόσες φορές αγάπησα τα φώτα στο σκοτάδι
μα άλλες τόσες πήγαινα πνιγμένη να ανασάνω.
Και εκεί που γύρευα παρηγοριά και στήριξη στο χάδι
μου μάθανε πως την ουσία θα την βρεις μονάχα μες στο δάκρυ.
Και τώρα πλέον έμαθα πως πρέπει να βαδίζω
σε λάσπες και στο χιόνι
με στάχτη την καρδιά μου να ποτίζω
αντί σε δρόμους με παπλώματα στρωμένους,
ελπίδες να στηρίζω.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου