Είχα κοπίδια και ψαλίδια από μικρό στα χέρια μου κρατούσα σφιχτά πολύ.
Με φώναζαν και τα άφηνα μπορεί το χέρι σου να πληγωθεί αίμα να βγει και να χυθεί
Μα εγώ δεν τα άφηνα ποτέ κι έτσι πληγώθηκα
Μα έμαθα από λάθη και τα λάθη μου εμένα
φίλοι γίναμε καλοί και τώρα κλαίμε πλέον παρέα
Μα όταν ήμουνα μικρή δεν μου μαθαίνανε ζωή τι να εστί
Μα δεν μου μάθανε πως οι άλλοι αγαπούν να τρων αγνές ψυχές
τις βράζουν και τις καίνε
Δεν μου λένε.
Μόνη μου τα είδα και έμαθα
Μα έμαθα από λάθη και τα λάθη μου εμένα
παρέα κάναμε και παίξανε με εμένα.
Οι δαίμονες μου πνίξανε εμένα.
Εμένα.
Εμένα,
εμένα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου