Σκέψεις της νύχτας.

 Ο κόσμος μιλάει για ψεύτικους ανθρώπους όταν ο ίδιος φοβάται να δεχτεί το διαφορετικό και να αρνηθεί την φανταστική εικόνα που του δώσανε να ονομάζει ως λογική.
Λογική παράνοια.
 Και πως περιμένεις το καράβι σου ταξίδια να κάνει σε άλλους κόσμους όταν σε στεριά και στα ρηχά χτυπάει?
 Φοβάσαι να σκαλίσεις το μυαλό σου μην πληγώσεις τον εγωισμό σου,
 μα η καρδιά για να ανοίξει πρέπει να ραγίσει,
 να μάθει να υποφέρει στα δύσκολα για να αγαπάει παρομοίως.
Τι ξέρεις από ζωή,
η ατίθαση ορμή στα πρόσωπα της θλίψης είσαι εσύ
προσπαθώντας να κρύψεις τον εαυτό σου
από τον κόσμο.