Προσπαθώ μανιωδώς να αγαπήσω αυτό το μιασμένο είδος που αποκαλείται ανθρωπότητα. Με απωθεί συνεχώς, με αηδιάζει αλλά κατά τ άλλα πάντα με κάνει να το λυπάμαι και να θέλω να το βοηθήσω σαν ένα λασπωμένο ξεσκισμένο κουκλάκι μέσα στη βροχή. Μετά σκέφτομαι, τα κουκλάκια δεν έχουν ψυχή. Ποτέ δεν ξέρεις όμως τι μπορείς να κάνεις με λίγη αγάπη. Και ίσως, ίσως να τραφείς από την ίδια αγάπη που έδωσες αργότερα.