Τι ξέρουμε εμείς από ομορφιά;

Τι ξέρουμε εμείς από ομορφιά;
Τα δίποδα τα κτήνη
εμείς που πάντα θα πατάμε στα ρηχά
που τόσο σίγουροι για αρετή μιλάμε
βουτάμε το σταυρό στη λάσπη
και τον προσκυνάμε

Τι ξέρουμε εμείς από ομορφιά
που βλέπουμε μονάχα αυτό που στο μάτι μας αρέσει
μονάχα αυτό που οι ίδιοι συνηθίζουμε να ζούμε
για φύση και για σοφία παραμιλούμε
άραγε η φύση και η σοφία το γνωρίζουν;
Αλήθεια, σίγουρα αξίζει το να ζούμε;

Τι ξέρουμε εμείς από ομορφιά
όταν μονάχα την χαλάμε
και προσπαθούμε αντί γι αυτήν
παραγωγές σκουπιδιών να προσκυνάμε.
Την ψάχνουμε στην ένδυση, στην κουλτουριά, στο σώμα.
Με ψέματα φλομώνουμε την κάθε γύρω εικόνα
για ομορφιές ανθρώπινες μονάχα εμείς μιλάμε
και μέσα από τη φούσκα μας δεν βλέπουμε που πάμε.

Τι ξέρουμε εμείς από ομορφιά
όταν η ίδια δεν μας μιλάει
Όταν πέρα από την λέξη "άνθρωποι"
η σκέψη μας δεν πάει.
Και φτάνουμε στο τέλος και εκεί τα χάνουμε όλα.
Η ομορφιά μας βρίσκεται μονάχα μες στο χώμα.