Για την παγκόσμια ημέρα ποίησης.

Ακόμα και η ποίηση
γιορτάζεται σε αυτόν τον κόσμο
μια συγκεκριμένη μέρα.

Κανόνες για το πότε θα γιορτάσω μια έκφραση
κανόνες για το τι θα θεωρήσω πρέπον.

Μα εγώ γιορτάζω κάθε μέρα
τις σκέψεις μου τις μαύρες.

Τις κρατώ, τις φιλώ και τις αγαπώ
όσο με αγάπησε η ζωή
για να μου δώσει θλίψη
όμοια με ένα κουτί σοφίας.

Και είναι βράδια
όπως αυτά που σκέφτομαι
πως θα ήταν άραγε αν ζούσα
ζωή λίγο διαφορετική από την τώρα

Καλύτερα θα ήταν άραγε
ή θα ήθελα και πάλι πίσω να γυρίσω;
Να πάω σε άτομα που τόσο θα ήθελα
να είμαι στη ζωή τους
λίγο παραπάνω απ ότι τώρα;

Ή μήπως αν είχα την άνεση ταξίδια να κάνω μακρινά
και κόσμους να γνωρίσω
θα αναζητούσα άραγε ξανά
τους τόπους που με κάνανε να ζήσω;

Θα είχα κουράγιο κάτι νέο να αγαπήσω;