Οοοο. Ποίηση.

Το ξέρω ότι διαβάζεις το μπλοκ μου

ωω το μπλοκ μου

έχω και χιούμορ

μες στον πόνο μου

Μου έγινες και ποιητής

παλιά ήξερες μόνο να μου τη σπας

τι άλλο θα κάνεις για να κλαφτεις

το να έρθεις να με βρεις δε λέει κάτι

Εγώ δεν συγχωρώ εσένα

Δεν ξεχνάω αλλά ποτέ δεν ψάχνω κι όλας

Οι πηγές έρχονται σε εμένα

Να προσέχεις με ποιους κάνεις παρέα

Πάντα δειλός ήσουν και θα είσαι

εγώ τα κρατούσα όλα ζωντανά

ακόμα και τώρα πνίγεσαι στην κουταλιά με το νερό σου

εκεί που τα έκανες θάλασσα μόνος σου

Δεν φταίω εγώ

και δεν σε αδικώ

ήταν δύσκολο για σένα να κρατήσεις

δεν μπορούν όλοι

Και τις αναμνήσεις να τις σβησεις.

έχεις και πράγματα δικά μου

έχουν και την μυρωδιά μου

άστα κάπου να τα βρω 

Και μετά ψέκασε ότι δικό σου

με το άρωμα παλιών αμαρτιών σου

για να μην βρομίζει το δικό μου

τον "όμορφο σου κόσμο".

Λυπάμαι για την αναστάτωση

μα τώρα σβήνω τον πόνο τον δικό μου

λες και σου ζήτησα να προκαλέσεις κι άλλο

απ'όσο είχα, ευχαριστώ.

Καλά είμαι. Το ξέρω δεν ρωτάς για μένα.

Μόνο κλαις τα βράδια και κοιτάς φωτογραφίες

μα δεν μπορώ να σε καταλάβω

τι θέλεις επιτέλους

Εσύ το ζήτησες και έφυγα μια κι έξω.

Εγώ είμαι άτομο των άκρων

Ή εδώ η πουθενά

μην μου ζητάς τα ρέστα

Χάθηκα τώρα.

Εσύ το ζήτησες.

Γεια σου.

"Σωκρατάκο", "ποιητή".

Το τελευταίο θα πάρει βιούζ να υποθέσω
Μα πόσο πιο χαμηλά θα πέσω.

ΥΓ. Δεν φοβάμαι τίποτα.