Κατάρες της νυκτός.

 Η κατάσταση στην οποία θα βρισκόμουν αν δεν ήσουν τώρα στη ζωή μου ίσως να μην ήταν και τόσο ευχάριστη. Ίσως η βαρύτητα να με υπερνικούσε ίσως να έπεφτα με δύναμη και να χτυπούσα δυνατά σε κάποιο δάπεδο, και πάλι βέβαια οι σκέψεις με στοιχειώνουν σαν τα βραδινά στοιχειά αλλά είσαι εδώ και τα διώχνεις και αυτό έχει σημασία για την ώρα. Θα μείνεις για πάντα μου λες και το πιστεύω, όπως και εγώ πιστεύω τον εαυτό μου γιατί είσαι ο λόγος που με κάνεις χαρούμενη και μου δίνεις έναν σκοπό για να υπομένω σε αυτή τη ζωή την κάθε μέρα και την κάθε νύχτα που με σαρώνει το μυαλό κυρίως όταν λείπεις από δίπλα μου. Και όπως έχεις προσέξει χάνω τα λογικά μου μαζί σου, χάνω τα λόγια μου, δεν παίζω με τις λέξεις όπως έπαιζα όταν με γνώρισες γιατί πλέον δεν προσπαθώ να τις χαλιναγωγήσω, προτιμούν να εισχωρούν στο στόμα σου με ένα γλυκό φιλί  από το να βγαίνουν σε ήχους και να χαλούν τη σιωπή που έχουμε τις πολύτιμες στιγμές μας όταν είμαστε και οι δύο μαζί και δεν μας ενδιαφέρει τίποτα τριγύρω.
 Υποφέρω αλλά αξίζει ίσως το να υπομένω σε όλο αυτό για αυτό που έχουμε και προσπαθώ να κρατηθώ και να μην χάσω το νόημα διότι είσαι η τελευταία μου ελπίδα, η τελευταία βάρκα που με οδηγεί και δεν ξέρω που πηγαίνουμε μαζί σε όλο αυτό αλλά πιστεύω σε εσένα και σε εμάς και ξέρω πόσο . - (παύση)

...

Νομίζω πως το έπαθα πάλι, αυτό το χάος στο κεφάλι με κυρίευσε, πάλι δεν ήσουν εδώ και με έπιασε.
Βλέπεις δεν φεύγει απλά το διώχνεις και επανέρχεται αλλά είναι κομμάτι μου και το δέχομαι πίσω όποτε μου χτυπάει την πόρτα, εξάλλου δεν έχει που να πάει και στοιχειώνει εμένα αντί για κάποιον που δεν θα το άντεχε και θα έδινε ένα τέλος σε όλο αυτό το τερατούργημα που δημιούργησε στο κεφάλι του. Χαίρομαι που δεν μπορεί κανένας να δει τι βρίσκεται εκεί μέσα, σε αυτό το κρανίο που έχω στην κεφαλή μου, πραγματικά θα τρόμαζε ο κάθε ένας άνθρωπος που θα μπορούσε να ρίξει μια μικρή ματιά σε όλο αυτό το χάλι, την ακαταστασία και την τρέλα.
Όλοι στην θέση μου έφυγαν. Φοβάμαι μήπως κάποια στιγμή δεν θα αντέξω να βλέπω την τρέλα αυτή να μεγαλώνει κι άλλο μιας και από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου όλο και χειρότερο γίνεται. Βέβαια μαθαίνω και το χαλιναγωγώ όλο και περισσότερο, αλλά βλέπεις κουράζομαι, και είσαι εδώ και κρατάς μαζί μου το βάρος και πραγματικά όλο αυτό με ηρεμεί τόσο που δε μου χρωστάς τίποτα αλλά κρατάς τόσο βάρος όσο δεν κράτησε ποτέ κανένας - βασικά όχι απλά δεν κράτησε αλλά μου φόρτωσε και άλλα δικά του βάρη - μακάρι να ήξερες πόσο σε ευχαριστώ για όλα.

Έρχεσαι και ηρεμούν όλα.