To my free rider, my fantasy pirate, my lonely cowboy, my dark mystery and only handsome boy..

Μεγαλώνω, τα χρόνια περνούν, οι εποχές αλλάζουν
και οι συνήθειες που κάποτε μου έφερναν παρηγοριά
άψυχες, ανώφελες καθημερινές ρουτίνες
που τόνιζαν για λίγο το σκοτάδι μου με σπίθες
δεν με γεμίζουν πλέον.
Γιατί όταν είχα ανάγκη μια άψυχη σελίδα για να καταρρέω
πλέον έχω άνθρωπο που με κρατάει γερά και ακούει τον πόνο μου
ρουφάει γλυκά το δηλητήριο μέχρι να βγει από μέσα μου
και με φιλάει έπειτα για να νιώσω όμορφα.
Και αλήθεια δεν θα άλλαζα τίποτα για σένα, άγγελε μου
δεν θα αναζητούσα τίποτα, γιατί τα έχω όλα πλέον
και φοβάμαι μην τα χάσω.
Έχω πλέον αυτή την αίσθηση που θα είχε ίσως κάποιος
που για να επιβιώσει αρμονικά θα έπρεπε να κάνει αλλαγή στο αίμα του
καθημερινά
με καθαρό.
Κάπως έτσι λειτουργεί η ψυχολογία μου μαζί σου.
Μου δίνεις το γλυκό φιλί για να ξεχάσω το πόσο πίκρα νιώθω
μου σβήνεις  προσεκτικά τις αμφιβολίες
μου δίνεις την συντροφιά σου και ζητάς ως αντάλλαγμα την δική μου
λες και δεν θα σου την έδινα αλλιώς
και μου προσφέρεις μια αίσθηση ασφάλειας
μια αίσθηση όπως αυτή που νιώθεις όταν είσαι σπίτι
εκεί που ανήκεις.

Και σε ευχαριστώ γι'αυτό.

Λαχταρώ τα σχέδιά μας να γίνουν όλα πραγματικότητα
και να έχουμε πέρα από όμορφες αναμνήσεις και όμορφες φωτογραφίες
που θα κοιτάμε, θα γελάμε και θα συζητάμε μαζί γι αυτές.
Απλά μείνε, όπως συνηθίζεις
και ελπίζω κάποτε να σταματήσω να φοβάμαι την ζωή.