Απόγνωση #2

Στη ζωή θα υπάρχεις ο πιο χαμένος από την αφρόκρεμα του ψέματος.
Όσες αλήθειες θα λες πιο πολύ θα βυθίζεσαι στο μαύρο.
Η αλήθεια δεν είναι για ανθρώπους μα για σαπισμένα χωρίς μέλλον σώματα.
Γιατί μόνο για το ψέμα αξίζει κανείς να μάχεται για μέλλον.
Μόνο ψέμα του αξίζει και μια ζωή το ψέμα θα τραβάει την προσοχή τους.
Μονάχα στολισμένες πόρνες της διαφθοράς και ιδανικές εικόνες από πρόσωπα
αρέσουν στο κοινό.
Μονάχα φουσκωμένοι άντρες και ντυμένοι με στολές επιδειξίας αξίζουν για τους άλλους.
Η αλήθεια μέσα τους θα μένει κρυμμένη παίρνοντας μορφές άλλων
ανάλογα με τις μόδες που περνάνε από πάνω τους
μηχανές της μεταμφίεσης  για να καλύψουν το συναίσθημα
αποβράσματα για να δανείσουν ενδιαφέρον και μια νύχτα.
Και εμένα να θέλω να σχίσω το κορμί μου και να βγω έξω από αυτό για να μην βλέπω
Για να μην σκέφτομαι άλλο τις αλήθειες και τα ψέματα
Να μην υπάρχω πλέον για κανέναν και για τίποτα.
Γιατί να μην πετάξω τη στολή μου μακριά
γιατί να μην φύγω από όλους και από όλα
αφού όλα είναι ένα ψέμα, με ψέμα με κρατάνε και με ψέμα συνεχίζω
γιατί να υπάρχω ακόμα
για ποιο λόγο;
...