Inside out.

Ειπώθηκε η λέξη κάπου εκείνη
το ενδιαφέρον
η αγάπη πέρα των ορίων
και σάστισε η κοιλάδα
άραξε γλυκά την πέτσα της στο χώμα
και έμεινε εκεί χάμω
να την πατάνε με τις μπότες.

Αν θέλεις να παίξεις το φεγγάρι
να το παίζεις και όταν κρύβεται τη μέρα
να φωτίζεις πιο δυνατά από την πηγή του φωτός του
να γίνεις η γεννήτρια του εαυτού σου.
Ο ήλιος της ζωής σου.

Ακόμα και τα αστέρια θα πεθάνουν.

Ίσως όμως να μην τελειώνει έτσι απλά η ιστορία
ίσως η πορεία να συνεχίζεται
εκεί έξω
και τα αστέρια να πέφτουν κάπου αλλού
σε κάποια κοιλάδα
που δεν την πατάνε κανενός οι μπότες
που δεν ακούγεται πουθενά η λέξη αγάπη και
ενδιαφέρον
μα μονάχα δίνεται απλόχερα
και την αναγνωρίζουν.
Τα λουλούδια προσκυνούν στο πέρασμά της
και δεν μαραίνονται με παρουσίες
δεν αλλάζουν χρώμα
παρά μόνο οικειοθελώς
και τα αστέρια λάμπουν σαν φωτοβολίδες
σε πεδίο μάχης.

Ακόμα και τα αστέρια θα πεθάνουν όμως.

Και θα σηκωθείς από την κοιλάδα
παλεύοντας με μπότες
με αγάπη και ενδιαφέρον για σταυρό
να σε φυλάει
και τις φωτοβολίδες να φωτίζουν το δρόμο
προς την πόρτα
προς τον ήλιο.
Προς τα εσένα.