...

Με κουράζετε άνθρωποι.
Με κουράζετε τόσο πολύ.
Μου τρώτε την ενέργεια.
Μου την τρώτε μέχρι το μεδούλι.
Και δεν μπορώ να αναπνεύσω.
Δεν έχω κουράγιο για τίποτα.
Δεν θέλω να σας βλέπω.
Δεν θέλω να σας ξέρω.

Δεν πρέπει να φτάσω πάλι στις μισανθρωπικές μου συνήθειες, γιαυτό ας παραμείνω κλεισμένη στο κουτί μου μονάχα παρατηρώντας όπως πάντα, χρησιμοποιώντας μια ιντερνετική σελίδα για να βγάζω τις γκρίνιες μου, άλλοτε για καλό σκοπό και άλλοτε αντί του να κάνω κακό - στο κάρμα μου.

Τα πιο σάπια άτομα που ήξερα άνθισαν ξαφνικά σαν παπαρούνες
και υοθετίσαν χαρακτήρα.
Μονάχα να ξέρατε πόσο σιχαμένοι είστε.
Έχω πολύ καιρό να βγάλω τόσο αηδία από μέσα μου.
Πραγματικά σιχαίνομαι τα πάντα πάνω σας, όλο λόγια, εγωισμός και τουπέ.
Το δήθεν υφάκι είναι το απαραίτητο εξάρτημά σας
η απόλυτη ένδυση του εγωισμού σας

Πλύνετε τα χέρια σας από τα κόπρανα που αφοδεύσατε
και τρίψτε τα στα μούτρα σας μήπως και καθαρίσουν και αυτά.

Όσο και να τρίψεις κάποια πράγματα δεν καθαρίζουν εξάλλου.

Ξανά αναγκάστηκα να βγω από την κοινωνικά ευγενική περιοχή του χαρακτήρα μου
για να υπερασπιστώ τον εαυτό μου
μιας και είμαι η μόνη που μπορεί να το κάνει
μα όμως ακόμα και αυτές οι αντιπαραθέσεις καταναλώνουν πολύ ενέργεια που προσωπικά
αδυνατώ να σπαταλάω για ψύλλου πήδημα.

Άραγε μήπως εγώ είμαι αυτή που μένει πίσω
που κλείνεται στον εαυτό της και αναζητάει πράγματα που ίσως και να μην υπάρχουν
ερωτήσεις που δεν θα πάρω ποτέ
προβληματισμούς που δεν χρειάζεται καν να έχω
πόση ενέργεια καίω για να διαλύσω δαίμονες
άχρηστους προς εμένα
δαίμονες που μου τρώνε τα σωθικά
που μου τρώνε τη ζωή κάθε μέρα
τη στιγμή που άτομα για τα οποία χαλάω το σάλιο μου
και τη σκέψη μου
κάνουν δραστηριότητες πολύ πιο εποικοδομητικές από μένα.
Ή μήπως δεν κάνουν;
Ακόμα και εδώ προβληματισμός.
Ακόμα και στην γκρίνια.

Μήπως είμαι και εγώ άλλο ένα θύμα της υποτιθέμενης βιτρίνας τους;
Βλέπω πράγματα τα οποία δεν είναι;
Δεν ισχύουν σε αυτούς;
Ίσως τελικά να βλέπω πιο πολλά φαντάσματα απ'όσα νομίζω η ίδια.

Ίσως πραγματικά να θέλω βοήθεια.
Ίσως τελικά η καθημερινή αναζήτηση με τον εαυτό μου να χρειάζεται
οπότε να αναιρέσω αυτά που λέω
για άλλη μια φορά
μιας και το χρειάζομαι
να δικαιολογώ
αυτό που είμαι.
Αυτό που δεν ξέρω
ούτε εγώ τι είμαι.

Αυτό που έκανα πάντα σωστά.