Εσύ τι γνωρίζεις από θυσίες?

Θυσίες? Και τι ξέρεις εσύ από θυσίες?
Τι γνωρίζεις από έναν κόσμο ερείπιο,
από μια ζωή χαμένη.
Και τι γνωρίζεις από ιστορίες παιδιών που εφιάλτες τους χαλούν τα όνειρα
με σάρκα και οστά.
Τέρατα τα κυνηγάνε, στο μυαλό τους και τα τρώνε.
Τι γνωρίζεις από μοναξιά, αφού ποτέ δεν ήσουν μόνος στο μυαλό σου.
Από αγωνία επίσης, αφού πάντα ένιωθες ασφάλεια με άλλους και με τον εαυτό σου.
Και τι γνωρίζεις από δάκρυ
φαρμάκι ή ναρκωτικό?
Θυσίες. Θα σου πω εγώ τι είναι θυσία.
Να κάνεις πάντα το καλό και ευχαριστώ δεν έχει.
Να βλέπεις κόσμο μέσα από γυάλινα μάτια που δακρύζουν με καημό.
Να ξέρεις πως δεν είσαι ο πρώτος ακόμα κι αν είσαι ο καλύτερος στο πλήθος.
Να ζεις μοναχικός, όσο φιλικός κι αν δείχνεις, το τέρας μέσα σου να προσπαθείς να κρύψεις.
Βλέπεις πως η ζωή είναι θάνατος,
άραγε μετά τι να χει.
Πως ότι και να κάνεις μονάχος θα σαι, στο μυαλό και στη ζωή.
Φίλους δεν θα 'χεις, χρόνο να ζήσεις,
σε όνειρα στάχτες θα κοιμάσαι.
Γιατί το μυαλό σου δεν έχει χρόνο για θνητά αγαθά.
Μα για να μάθει πως μπορείς να μην είσαι μόνος
μέσα στο πλήθος των νεκρών κυμάτων.
Γιατί ποτέ δεν θα νιώσεις ζεστασιά και ευτυχία
όσο γνωρίζεις πως η ζωή είναι μια φαύλη δυστυχία.
Πως ότι υπάρχει υποφέρει ακόμα κι αν δεν το ξέρει.
Πως ότι αγαπάς πεθαίνει
πως όσο κι αν πονάς δεν φεύγει ο πόνος που κρατάς βαθιά μες στην ψυχή σου.
Τι κι αν σου είπαν οι γονείς θα είμαστε μαζί σου
τι κι αν σου λένε τα παιδιά που βγήκατε στο μπαρ
πως η ζωή είναι ωραία ζήσε αγάπα γέλα
εσύ τον θάνατο θα αναζητάς
για να σε σώσει από τα χέρια
του αργού θανάτου
του βασανισμού
και του  εαυτού σου.
Εσύ τον θάνατο θα αναζητάς
γιατί θα ξέρεις πως
μόνος γεννήθηκες
και μόνος θα πεθάνεις.