I looked upon a star and I saw you there.

Θα πέθαινα για σένα.

Μια φράση που ηρεμεί χιλιάδες ερωτηματικά στο μυαλό μου.
Ένα φάρμακο για τις πιο χαοτικές στιγμές μου.
Ένας λόγος ως απάντηση στα χειρότερα υπαρξιακά μου.

Και τι είναι καλύτερο από το να σου δίνεται η ψυχή και να εκτιμούν την δική σου;
Ίσως αυτό να είναι στην τελική η απόδειξη του πως δεν είναι όλα χημικές ενώσεις, προγραμματισμένες υπάρξεις και ανώφελες καταστάσεις που αιωρούνται στο χρόνο.
Μήπως πίσω από την μάσκα της εξήγησης βρίσκεται και πάλι το μυστήριο και ανεξήγητο φαινόμενο του πνεύματος;
Και πάλι δεν θα ξέρω για τι θα είναι καλύτερο να ελπίζω όμως οπότε ας μην ξεκινήσω την φλυαρία και τα αστρικά ταξίδια στο μυαλό μου.
Ας δώσω στο τώρα μια αξία
και ας ξεχάσω πως ίσως όλα να είναι
ένα μεγάλο όνειρο.