Sanity.

Το ένιωσα πάλι.
Άκουσα το σφύριγμα μέσα στο κεφάλι μου.
Έκλεισα βίαια τα μάτια μου και προσπάθησα να μην ακούω τίποτα.
Έχασα και πάλι
την σύνδεση
την ισορροπία.
Αυτή την ισορροπία που χρειάζομαι
για να θεωρώ τον εαυτό μου σώο
αυτή την ισορροπία που χρειάζομαι
για να πιστέψω πως είμαι εντάξει.
Να πιστέψω πως
δεν είναι μάταιες οι αναπνοές μου
πως έχω λόγο
πως δε θα χαθώ στο χρόνο.
Να πιστέψω πως θα μείνω για πάντα εδώ
ακόμα και αν δεν υπάρχουν φρένα
για να σταματήσει η ώρα να κυλά
σαν να ναι σε κατήφορο.

Το ένιωσα και πάλι.
Το σφύριγμα που με κάνει να ζαλίζομαι
να πέφτω στο πάτωμα και να δακρύζω
να νομίζω πως ξεχνάω
τα πάντα
να νομίζω πως χάνονται κομμάτια μου.
Να φοβάμαι πως
κάθε φορά που το παθαίνω
χάνω και από λίγο την εχεφροσύνη μου.
Και κοιτάζω το ταβάνι μήπως οι απαντήσεις στην ερώτηση που ψάχνω
είναι γραμμένες εκεί
μήπως και μπορώ να τις διαβάσω για να τις θυμηθώ.
Νομίζω μα ποτέ δεν είμαι σίγουρη.
Γράφω εγκυκλοπαίδειες στο μυαλό μου από "ίσως".
Και ποτέ δεν τελειώνουν οι σελίδες και το μελάνι που τα γράφω.
Ποτέ δεν κουράζομαι
ποτέ δεν τα παρατάω.

Και με φοβίζει πως
το τέλος θα είναι
το τέλος.
Πως στο τέλος θα πρέπει να σταματήσει το χέρι μου να πληκτρολογεί συναισθήματα
πως θα σταματήσω να τα σκέφτομαι όλα αυτά
μονάχα όταν δω το τελικό στάδιο
μιας άχαρης πραγματικότητας
όταν το μελάνι θα τελειώσει
όταν οι σελίδες αρχίσουν να σβήνουν
το οπισθόφυλλο θα είναι
μαύρο
και δεν θα ξέρω ποιος θα είναι ο τίτλος
δεν θα ξέρω σε ποιανού τα χέρια το βιβλίο μου θα καταλήξει
ποιανού ιστορία για να περνάει η ώρα θα γίνω
ή μήπως δεν θα γίνω ποτέ
και το βιβλίο μου ξεχαστεί κάτω από το χώμα
μήπως ταξιδέψει μακριά με τον αέρα
με τις στάχτες μου
ή μήπως ταξίδεψα εγώ μακριά τώρα.
Γιατί αν ξεχαστεί
τότε το βιβλίο μου θα είναι πλέον
νεκρό.
Ξερό σαν το χώμα που θα το σκεπάζει
τι και αν δεν ξεχαστεί όμως
οι λέξεις δεν ζωντάνεψαν ποτέ κανέναν.
Οι διαστάσεις δεν έφεραν ζωές κοντά
ή μήπως έφεραν;
Το βιβλίο μου δεν τελειώνει;
Και πως θα αναγνωρίσω τους χαρακτήρες μου;
Τα μάτια της ψυχής
θα διαβάσουν το βιβλίο μου
θα ξέρουν για ποια άτομα μιλάω.
Και ποια ήμουν.

 Στο τέλος.