Κυριακή 3 Μαΐου 2015

Infinite.

Με τρομάζει η παράταση όσον θέλω να κάνω και δεν τα κάνω γιατί πολύ απλά με τραβάει η βαρύτητα στο στρώμα μου.
Με τρομάζει μήπως και δεν σηκωθώ ποτέ ή μήπως αν σηκωθώ είναι πολύ αργά για να κάνω το οτιδήποτε.
Με τρομάζει η ρουτίνα και όλα τα πρέπει, 
θέλω απλά να είμαι ευτυχισμένη
και ο εαυτός μου.
Θέλω να πεθάνω κοιτώντας έναν όμορφο ουρανό
να μην αφήσω στεναχωρημένα πρόσωπα πίσω μου
όσο και αν πονάει το αντίο
ίσως όλα υπόσχονται μια επανασύνδεση στο τέλος
για όλα όσα θέλουμε πραγματικά.
Για όλα όσα
ζήσαμε 
πραγματικά.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου