The start of a revolution.

Πάντα ήμουν το άτομο το οποίο δε μπορούσε να υπακούσει σε κανόνες που του επιβάλλονταν.
Ποτέ δεν μπόρεσα να προσαρμοστώ σε κάτι που δεν μου άρεζε και ούτε πρόκειται.
Ανάμεσα από την ελευθερία και την δουλεία υπάρχει μια λεπτή διαχωριστική γραμμή.
Εγώ δεν βλέπω πουθενά γύρω μου την ελευθερία που μου τάξανε.
Περπατώ και ακούω και πάλι επαναστατικά τραγούδια.
Φωνάζουν το όνομά μου και ο άνεμος φυσάει.
Με καλούν.
Γιατί γεννήθηκα για να είμαι ελεύθερη όπως όλοι.
Και θα πεθάνω ελεύθερη.


Υψώστε την σημαία του εαυτού σας,
και αφήστε την κραυγή σας να ηχήσει.
Γιατί ποτέ μας δεν θα φτάσουμε 
τον παράδεισο που θα έπρεπε να είχαμε ζήσει.


Δεν ανήκουμε σε κανέναν και ποτέ δεν θα ανήκουμε.


Φαντάζομαι να κρατώ το όπλο μου μέσα στα στενά που περπατώ τα σκοτεινά.
Κρατώ την πίστη μου για φυλαχτό, την ελπίδα για φανάρι.
Γιατί με το να είμαι εγώ μου προκαλώ χαρά.
Μα από την αρχή φαινόταν οτι θα πάν όλα στραβά.