Το ψέμα.

Τα ψέματα είναι ο κυριότερος λόγος που γράφω για άλλη μια φορά.

Ένα ψέμα μπορεί να είναι καθοριστικό για πολλά πράγματα

και πάντα μαθαίνεται.

Όταν αγαπάς ανθρώπους πρέπει να σέβεσαι, 

να είσαι ειλικρινής και να ξέρεις τι ζητάς.

Δεν έχει ποτέ κανένας δικαίωμα να καταστρέφει ψυχές μόνο και μόνο 

για να καλύψει τις βρομιές του

τις αδυναμίες του και τον εγωισμό του

κάτι τέτοιες στιγμές είναι που θα βρίσω και δεν θα νιώσω άσχημα γιαυτό

γιατί μερικοί άνθρωποι δεν έχουν συναισθήματα

παρά μόνο πλάθουν έναν κόσμο ψεύτικο στον οποίο μπορούν να παρασιτήσουν

και να σου πιουν την κάθε στάλα αλήθειας που έχεις μέσα σου

το ψέμα διψάει

Και ναι εγώ γράφω πολύ καλύτερη ποίηση 

από άλλα υποκείμενα

που αναζητούν συνέχεια το πως θα κάνουν συνουσίες

σαν κάποιο είδος γλίτσας που κολλάει 

πουλώντας ερωτισμό και ενδιαφέρον

και θάνατος να τα βρει άτομα σαν αυτά

γιατί παράσιτα είναι που σου τρων τα σωθικά.

Ποτέ δεν θα ευτυχίσουν...

Γιατί πουλάνε χαρακτήρα και μοστράρουν.

Και είναι η τελευταία φορά που βάφω με πόνο την σελίδα μου

για ένα τέτοιο θέμα

σαν αυτό 

το βρωμερό του ψεύδους.

Είθε να μαθευτεί το ψεύδος τους παντού

σε όσους το πουλάνε

και πόνο να έχουν μόνο να θυμούνται

το πόσο δεν αξίζουν 

για να τους αγαπάνε.

Αυτά τα λόγια μου τα λίγα

και καίω τα χαρτιά μου.

Τόσα βρώμικα ψευδώνυμα σε εμένα δεν κολλάνε.

Να πλένουν το στόμα τους για εμένα όταν μιλάνε.

Αντίο στους αγαπητούς

αντίο στους εχθρούς μου..

Και σε όσους ψεύτικα λουλούδια μου προσέφεραν

και τώρα θα τα κάψω.