Συζητώντας με έναν άγνωστο γνωστό.

"Από τη φύση μας λέμε ψέματα οι άνθρωποι", είπε.

Τι έκανε λέει;
Από τη φύση μας λέει! Από τη φύση μας! Οι άνθρωποι λέμε ψέματα!

Περίμενε να το εμπεδώσω..

Από τη φύση μας λέμε οι άνθρωποι ψέματα.

Όχι, όχι κάτι πάει πολύ λάθος. Πάρα πολύ λάθος εδώ πέρα.

Γιαυτό κατάντησε έτσι όλος ο κόσμος. Έχοντας τέτοιες απόψεις. Πράττοντας έτσι, δικαιολογώντας μονίμως τον εαυτό του.
Και θίγοντας την ίδια μου την νοημοσύνη πιστεύοντας πως δεν παρατηρώ τα ψέματα γύρω μου.

Λοιπόν νεαρέ για να ξεκαθαριστούμε λοιπόν λυπάμαι που θα δυστυχήσεις αλλά σύμφωνα με τα λεγόμενά σου κατάλαβα πως δεν είμαι άνθρωπος
ή τουλάχιστον δεν θα ήθελα να είμαι.

Λυπάμαι που θα στο πω αλλά ψέματα δεν λέω,
μπορεί να σου πω το πιο άσχημο πράγμα αλλά θα το εννοώ κ θα είναι αλήθεια
δεν πρόκειται να συμπεριφερθώ όπως όλα τα υπόλοιπα υποκεινούμενα και εγωιστικά όντα
προσπαθώ να καλυτερέψω και όχι να χειροτερέψω.
Δεν έχω να κρύψω τίποτα.
Δεν με ξέρεις
ούτε και θα με μάθεις ποτέ.

Και μπορεί να σου φαίνεται περίεργο να υπάρχουν άτομα που προσπαθούν για την καταστροφική αλήθεια από το γλυκό ψέμα. Ζεις μια ζωή μέσα σε αυτό. Σου φαίνεται περίεργο πράγμα και μόνο η απώλειά του. Αλλά συμβαίνει.
Εγώ προτιμώ την καταστροφή, προτιμώ να αφανιστούν όλα τα βρωμερά και τιποτένια όντα χωρίς λόγο ύπαρξης, που φυτοζωούν και ζουν επί πτωμάτων, εις βάρος των υπόλοιπον ανθρώπων, αυτοί που έχουν ξεχάσει την παραμικρή σπίθα καλοσύνης μέσα τους, που δεν είναι ευγνώμονες σε κανέναν παρά στον ίδιο εγωιστικό εαυτό τους μιας και μόνο αυτός είναι που πάντα έχει το δίκιο και αυτός είναι που είναι το θύμα γιατί παρευρέθηκε μέσα στον ίδιο του το λάκκο, αυτόν που έσκαψε για να κρύψει ότι βρωμιά είχε δημιουργήσει.

Αυτούς που σε βγάζουν ψυχοπαθή, ψεύτη, λανθασμένο, παρανοϊκό, και μαζί με τον στόλο από ψέματα που δημιουργούν, μαζί με την στρατιά ψευδών ανθρώπων που έχουν σε κατηγορούν για τα χειρότερα την στιγμή που οι ίδιοι έχουν κάνει τα άπαντα και ζητούν λύτρωση και ανακούφιση στα ύπουλα γιατί δεν μπορούν να ζήσουν από τις ίδιες τους τις τύψεις, που τα μάτια τους δάκρυ δεν έχουν γνωρίσει, που την αλήθεια το στόμα τους δεν έχει γευτεί ποτέ, αυτοί, αυτοί που σε καταστρέφουν, καταστρέφουν ότι όμορφο πάσχισες να χτίσεις στα μάτια σου γι'αυτούς την στιγμή που ότι έβλεπες πάνω τους ήταν σάπιο και ψεύτικο, την παραμικρή ευκαιρία την ισοπέδωσαν και σε κάναν σκουπίδι στα σκουπίδια, όοοοχι όχι, δεν τελείωσα ακόμα, γι'αυτούς λοιπόν μιλάω που δεν γνωρίζουν την δύναμη του κάρματος. Θα υποφέρετε, λυπάμαι. Πρέπει να υποφέρετε όσο κάνατε τους άλλους να υποφέρουν. Τους ανθρώπους που σας έδωσαν, όχι αυτό που θέλατε να δείτε, όχι αυτό για το οποίο μιλάει ο κόσμος, μα μια αλήθεια. Και μια αλήθεια είναι πιο σημαντική από οτιδήποτε άλλο στον κόσμο. Είναι κάτι σπάνιο, ένα δώρο που λίγοι στο δίνουν με την καρδιά τους. Και ελπίζω η τζαμαρία μέσα μου να μην ακούστηκε που έσπασε τότε. Γιατί όταν σπας κάτι τόσο δυνατό, θα πρέπει να υποστείς τις συνέπειες.
Είναι έγκλημα να απογοητεύεις ανθρώπους να μην λες ένα συγνώμη και να γυρνάς πίσω τους ξανααπογοητεύοντάς τους και με το παραπάνω. Δεν είναι παιχνίδια οι ψυχές.
Ήξερα τόσα πράγματα άσχημα και δεν τα έλεγα γιατί αντί να βλέπεις μόνο την αρνητική πλευρά του ανθρώπου δίπλα σου τον δικαιολογείς λέγοντας πως είναι άνθρωπος και έλεγα από μέσα μου "έλα μωρέ και αυτός ίσως το βλέπει αλλιώς ας μην είμαι τόσο εγωιστής και καχύποπτος" μα ναι, πάντα πρέπει να βγαίνω αληθινή, ω μα την θεία ιερή κατάρα μου. Και πονάει τόσο η αλήθεια, το οτι ξέρω ΤΟΣΑ πολλά που δεν χωράει ο νους κανενός, για πολλά άτομα κ όλας, ΤΟΟΟΟΣΑ πολλά που δεν φαντάζονται ούτε οι ίδιοι. Αλλά ναι το ψέμα πονάει περισσότερο πάντα γιαυτό είμαι ευγνώμον στο σύμπαν που μου τα έφερε στο χέρι.

Γι'αυτο σε παρακαλώ μην μιλάς σε έμενα για ψέμα ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΣΙΧΑΙΝΟΜΑΙ ΟΣΟ ΣΙΧΑΙΝΟΜΑΙ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟ ΑΣΠΑΖΟΝΤΑΙ. Μου δημιουργεί αναγούλα η εικόνα τους και μόνο.

Δεν θέλω να μιλήσω για κάτι.
Βράζω κυνικότητα απόψε και καλό είναι να μην μιλάω γιατί θα με περάσουν για υστερική.

Α ναι, και ψυχοπαθή βεβαίως βεβαίως.
Και ένα σωρό ακόμη που δεν μπορώ να τα πω από εδώ.

Η αλήθεια σε κάνει τέρας μερικές φορές. Αλλά πρέπει από κάπου να πιαστείς όταν είσαι καθαρός και σε λασπώνουν οι λασπωμένες και αθώες παναγίτσες.
Και γιαυτούς που δεν ξέρουν.

Η αγάπη είναι ζωντανός οργανισμός
και πονάει.
Αλλιώς μιλάμε για κάτι πεθαμένο.

Και δεν τελείωσα ακόμα..