Μικρή μα με πολυ μεγάλη ιστορία
Ολα τα μελη μοναδικά της είναι
Και δυσκολίες κι αν περνά μες στην αγάπη είναι
Μεσα σε αυτην υπάρχουνε τετράποδες ψυχούλες
Για να γεμίζουμε το σπίτι μικρές γλυκές φωνούλες
Μα κάποτε και οι φωνές σωπαίνουν
Και τη φοβάμαι την σιωπή και όσα αυτην φέρνουν.
Ειχα αγκαλιά μου απο μικρή ενα μικρό σκυλάκι
Το ονομασα το αγάπησα απο οταν ήτανε κουτάβι.
Το καλύτερο δώρο γενεθλίων ηταν αυτο για εμένα
Χριστούγεννα με κρύο και φέρανε εσενα.
Ευχαριστώ μανούλα γιαυτο σου το δωράκι
Καθως ήμουνα απλα ενα μικρο παιδάκι.
Περασανε τα χρόνια, αλλάξανε και ολα
Και ασταμάτητα στην αλλαγή οδεύουν.
Για χρονια εσυ Χαρουλα μου ησουν παρηγοριά μου. Μαζι με τον υπολογιστή ειχα εσενα συντροφιά μου. Στις δυσκολες στιγμές, σου εσφιγγα τη γουνα.
Ζεστή αγκαλιτσα, δεν ημουνα τσιγγούνα.
Ζημιές εκανες άτακτη, ετρωγες τα πάντα ολα.
Γλυκο σκυλακι ήσουνα ετρεχες ολη την ωρα.
Μα επειτα εσυ μεγάλωσες και εμεινες ξαπλωμένη. Για μηνες ειμασταν εδω ολοι αγχωμενοι.
Σακουγαμε να περπατας στους διαδρόμους ολη νυχτα, τα ποδαράκια να χτυπας στις πορτες για να μπεις.
Και σε ανοιγα και σε εβαζα πανω στο κρεβατι. Σε χαιδευα στην πλατη και κουρνιαζες στο πλαι.
Μια μερα ξύπνησα πρωι
και επειτα δεν σε ξαναειδα.
Τωρα μου λειπεις ολη μερα. Κλαίω ολη μερα. Δεν θα σε παρω αγκαλίτσα ξανα ουτε μια μερα...
Εχω μια οικογένεια και λείπει ενα μέλος.
Φοβάμαι μην μικρύνει, φοβάμαι αυτό το τέλος.
Τωρα ομως μου λείπει το σκυλάκι μου.
Ποναω δίχως τέλος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου