Τρίτη 29 Νοεμβρίου 2022

Forgotten poem from my 25's.

Εφιαλτης δίχως διαφυγή είναι η ζωή. 
Το γράφω και το αφήνω εδώ 
Ενώ εχω κρυα χερια απο το κρυο αυτο βραδινό του Μαη. 
Υποτίθεται ο Μάης έχει ζεστη μα εχω γινει πλεον πιο κρυα και απο παγόβουνο της ανταρκτικής. 
25 και ηδη πονω ολοκληρη. 
Μαλλον η ψυχη μου είναι κι ολας μελοθανατη. 
Ελπιζω μονο οταν φυγω να μην παγωσουν τοσο ολα γυρω μου. 
Γιατι το κρυο κολλάει στο δερμα, το τραβάει και τσουζει. 
Τι να τα κάνεις τα φτερά με τέτοια ελευθερία.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου