Ψιθύριζα στον άνεμο θυμάμαι
"γιατί να μην σε ξέρω άραγε λίγο καλύτερα από τότε"
Μα δεν νομίζω πως ξέρεις τι ακριβώς κάνεις.
Δεν ξέρεις πως να εκφραστείς δεν ξέρεις τι ζητάς
άλλα μου λες και άλλα αναζητάς

δεν μπορώ να τρέξω να σε ψάξω σε μια άκρη
όταν ήδη τρέχεις προς
την αντίθετη πλευρά της.
Άραγε ακούς;
Ή απλά κοιτάζεις.

Ω, αβάσταχτε πόνε, μην διστάζεις.
Βάρυνα από τα πολλά μαχαίρια
που κουβαλώ μαζί με πόνο
ίσως όμως να μου κάνουνε καλό για να μην νιώθω.
Ίσως αν τα έβγαζα να αιμορραγούσα μέχρι θανάτου
και έτσι ίσως η άκρη που σε αναζητώ να ήταν μόνιμη
στην άκρη που εσύ κοιτούσες αντιθέτως.
Την άκρη του θανάτου.