Σκοτάδι και φως.

Νέφος στο μυαλό μου
περίστροφο στον κρόταφό μου
γυρνάει αργά και απειλητικά
δίνοντας έμφαση και προειδοποίηση
στην εκτόξευση της κόκκινης κορδέλας.
Μα υπάρχουν πιο δυνατά πράγματα στον κόσμο
από την δύναμη ενός κρότου
ή μιας αμφιβολίας.
Μιας σκέψης δίχως τέλος
μιας άκαμπτης πορείας.
Υπάρχει ένα δέσιμο νημάτων και χαρτών
συμπίπτουν μερικές φορές οι δρόμοι
των ταξιδευτών
και χαμογελώ
συνεχίζω να πετώ
και βάζω το περίστροφο στην άκρη
σε μια γωνία σκοτεινή να μην το βλέπω.
Ας πάρει τα λόγια μου ο αέρας
μήπως και σου έρθουν οι σκέψεις στην πορεία.
Μαζί με αυτές καλοτυχία
και θέληση μαζί.
Θέληση για ζωή και ελπίδα.
Μέσα στο μάταιο το μαύρο χρώμα
να θυμίζεις
πως
υπάρχει λόγος που το σκοτάδι βρίσκεται εκεί πέρα
και αυτός δεν μπορεί να είναι κανένας
πέρα από το να δείχνει την απουσία
να δίνει την έλλειψη μορφής
να κάθεται σιωπηλά εκεί και να περιμένει για το φως
την παράσταση να αρχίσει.
Δεν είναι τίποτα πέρα από ένας υπενθυμιστής
για να δίνει στο φως
έναν λόγο για να λάμπει.
Έναν λόγο για να υπάρξει.
Χωρίς δόξα
χωρίς ύπαρξη
μα με τόση μεγάλη σημασία.