Ένα ευχαριστώ

Σε όσους συνεχίζουν να παρακολουθούν το ιστολόγιο μου παρόλο που γράφω μονάχα για να ξεσπάω, και παρόλα αυτά το απολαμβάνουν.
Σε όσους νιώθουν όντως να εκφράζονται μέσα από τα λόγια μου.
Τους ευχαριστώ βαθύτατα γιατί μου δίνουν παραπάνω δύναμη και θέληση στο να συνεχίσω να γράφω.
Να συνεχίσω αυτή την γλυκιά και όμορφη λύτρωση σε μεγαλύτερο βαθμό.
Και παράλληλα να ξέρω πως πιάνουν τόπο όχι μόνο για μένα
μα και για άλλες ταλαίπωρες ψυχές.
Να νιώθω πως ο λόγος μου αγγίζει σκέψεις, τις κάνει φωνές, και τις βοηθάει να μεγαλώνουν
και καλλιεργεί θέληση
για γνώση και κάπου στο βάθος μια ανάγκη
για έναν καλύτερο εαυτό μας.
Χαίρομαι αν βοηθάω.
Έστω στο κατα πόσο θα έπρεπε να εκφράζεται η ειλικρίνεια της απόγνωσης
μέσα από ένα καλλιτεχνικό κείμενο
μέσα από την τέχνη
μέσα από την ζωή.