Στην τελική η εσωστρέφεια και η εξωστρέφεια συνυπάρχουν αλλιώς η μια είναι η καταστροφή της άλλης. Ενώ με θεωρώ ένα πολύ εσωστρεφή άτομο παράλληλα έχω και τις στιγμές εξωστρέφειας.
Μιας και λοιπόν ο χαρακτήρας μας χωρίζεται στο άτομο που είμαστε, στο άτομο που θέλουμε να γίνουμε και στο άτομο που νομίζουν οι άλλοι πως είμαστε (που μιας και οι άλλοι είναι πολλοί ίσως ο χαρακτήρας μας να έχει άπειρα προσωπεία - και πριν καλά καλά προλάβουμε να μάθουμε μερικά από αυτά αλλάζουν την επόμενη στιγμή) μιας και λοιπόν το πως φαινόμαστε είναι αχτίδες που αντανακλώνται πάνω σε καθρέφτες, για τους γύρω υπάρχουν μόνο τα προσωπεία του χαρακτήρα μας που τείνουμε να δείχνουμε.
Το κάθε άτομο όμως μας βγάζει και διαφορετικό τέρας από μέσα μας, διαφορετικό πρόσωπο, διαφορετικά μιλάει στην ψυχή μας. Μας αγγίζει διαφορετικά, διαφορετικά μαθήματα μαθαίνουμε από αυτό και διαφορετικά δίνουμε.
Δεν γίνεται λοιπόν να υπάρχει η απόλυτη εσωστρέφεια και απομόνωση με παρωπίδες στον δικό μας κόσμο ούτε και η απόλυτη εξωστρέφεια με αποτέλεσμα αποξένωσης από τον ίδιο μας τον εαυτό.
Ο χαρακτηρισμός θα έπρεπε να είναι για την πλευρά που δρα περισσότερο σε εμάς τους ίδιους και στην δική μου περίπτωση μπορώ να πω πως είναι η εσωστρέφεια. Παρόλα αυτά μερικά άτομα μπορούν με την άνεση του χαρακτήρα τους, με ένα συγκεκριμένο τρόπο, ένα βλέμμα, μια κουβέντα να δημιουργήσουν αυτόματα ένα όμορφο και άνετο κλίμα για τον εξωστρεφή εαυτό μου.
Ο οποίος πάντα βαδίζει στα χνάρια της εσωστρέφειας. Ξέρει πότε να βγει και πού.
-Παν- μέτρον άριστον.
Μιας και λοιπόν ο χαρακτήρας μας χωρίζεται στο άτομο που είμαστε, στο άτομο που θέλουμε να γίνουμε και στο άτομο που νομίζουν οι άλλοι πως είμαστε (που μιας και οι άλλοι είναι πολλοί ίσως ο χαρακτήρας μας να έχει άπειρα προσωπεία - και πριν καλά καλά προλάβουμε να μάθουμε μερικά από αυτά αλλάζουν την επόμενη στιγμή) μιας και λοιπόν το πως φαινόμαστε είναι αχτίδες που αντανακλώνται πάνω σε καθρέφτες, για τους γύρω υπάρχουν μόνο τα προσωπεία του χαρακτήρα μας που τείνουμε να δείχνουμε.
Το κάθε άτομο όμως μας βγάζει και διαφορετικό τέρας από μέσα μας, διαφορετικό πρόσωπο, διαφορετικά μιλάει στην ψυχή μας. Μας αγγίζει διαφορετικά, διαφορετικά μαθήματα μαθαίνουμε από αυτό και διαφορετικά δίνουμε.
Δεν γίνεται λοιπόν να υπάρχει η απόλυτη εσωστρέφεια και απομόνωση με παρωπίδες στον δικό μας κόσμο ούτε και η απόλυτη εξωστρέφεια με αποτέλεσμα αποξένωσης από τον ίδιο μας τον εαυτό.
Ο χαρακτηρισμός θα έπρεπε να είναι για την πλευρά που δρα περισσότερο σε εμάς τους ίδιους και στην δική μου περίπτωση μπορώ να πω πως είναι η εσωστρέφεια. Παρόλα αυτά μερικά άτομα μπορούν με την άνεση του χαρακτήρα τους, με ένα συγκεκριμένο τρόπο, ένα βλέμμα, μια κουβέντα να δημιουργήσουν αυτόματα ένα όμορφο και άνετο κλίμα για τον εξωστρεφή εαυτό μου.
Ο οποίος πάντα βαδίζει στα χνάρια της εσωστρέφειας. Ξέρει πότε να βγει και πού.
-Παν- μέτρον άριστον.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου