Σκέψεις.

 Πολύ συχνά νιώθω την ανάγκη για να γράψω και γράφω, σε άκυρες στιγμές μέσα στη μέρα, και αν δεν είμαι μπροστά από έναν υπολογιστή ή αν δεν έχω κάποιο χειρόγραφο μέσο ξεσπάω στο σημειωματάριο του κινητού.
Μπορεί να περπατάω, να είμαι στο κρεβάτι για ύπνο, να βρίσκομαι σε μια άδεια τάξη μα πάντα μπορεί να μου έρθει η επιθυμία για να γράψω κάτι.
Μόνο και μόνο για να αδειάσει το μυαλό μου εκείνη την συγκεκριμένη στιγμή από τις σκέψεις,
να τις αποτυπώσω κάπου για να συνεχίσουν να υπάρχουν στον δικό τους χώρο και να μην με βασανίζουν αποσπώντας μου την προσοχή.
Διπλά νούμερα στην ώρα και πάλι. Τα περίεργα πράγματα είναι στην φύση μου πλέον.
Βράδυ, είναι αργά πάλι.
Πάλι δεν κοιμάμαι γιατί οι σκέψεις με αναγκάζουν να τις σκεπάσω σε ένα ζεστό πάπλωμα και να σιγήσουν σε έναν βαθύ ύπνο μέχρι το ξημέρωμα,
έτσι ούτως ώστε να μπορέσω να ηρεμήσω και εγώ η ίδια.
Ψάχνω λοιπόν απεγνωσμένα σημειώσεις μου από πράγματα που ήθελα να γράψω και τώρα καταλαβαίνω πως δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για πολλά από αυτά γιατί ήδη κοιμούνται και δεν μπορώ να τα ενοχλήσω.
Δεν μπορώ να μοιραστώ μαζί τους αυτό το χώρο για την ώρα.