Θα σκάσω, δεν αντέχω άλλο. Βγαίνω Σάββατο. Περπατάω στο δρόμο και όλα μυρίζουν ηλιθιότητα, αντιπάθεια και μιζέρια. Ο κόσμος κοιτάει πέρα δώθε σχολιάζουν ο ένας τον άλλο άλλοι μίζεροι άλλοι χασκογελάν κοροιδεύοντας, παραμιλάν για προβλήματα, ξινίζουν, φυτοζωούν, οι τρελοί είναι στους δρόμους και όλη η νεολαία τρώει τα φράγκα της στα κλαμπάκια γκομενιάζοντας και μετά λένε πως δεν υπάρχουν λεφτά και πως έχουν προβλήματα. Μερικοί σκοτώνονται για να τη βγάλουν δουλεύουν όλη μέρα για να ζήσουν στιγμές υποτιθέμενης ελευθερίας. Οι ενήλικες το ρίχνουν στην νεολαία την στιγμή που το μόνο που κάνουν είναι να κλαίγονται μαζί με τους γέρους που πάνω από τα κεφάλια τους φωνάζουν και κρίνουν γενιές 50 και 60 χρόνια νεότερες από τις δικές τους ενώ αυτοί δεν μπορούν να πάρουν τα πόδια τους λες και αυτοί ήταν καλύτεροι που τρώγανε καταπίεση με τη σέσουλα και αν δεν παντρεύονταν ήταν δακτυλοδεικτούμενοι. Όλοι στην κοσμάρα τους, ευθυνόφοβοι με μικρότητες, ζηλοφθονίες και κατινιές και ούτε ένας να κάνει το βήμα για κάτι καλύτερο, τα μεγάλα μυαλά ακινητοποιούνται στην μιζέρια τους και τα ζόμπι καταναλώνουν πόρους για να μην πέφτουν σε κατάθλιψη και να μην παίρνουν ευθύνες πάνω τους μιας και το να μένεις με τον εαυτό σου πλέον δεν είναι επιτρεπτό σε καμία περίπτωση - ξυπνάει κόσμο. Ξένοι με τον εαυτό τους όλοι, είναι στιγμές που θέλω να τα κάνω άνω κάτω όλα χωρίς απαραίτητα να ξέρω τι, αλλά δεν αξίζει καν τον κόπο να βάλω την ζωή μου σε κίνδυνο για τέτοια μυαλά στην τελική. Ας φάνε όλοι τα μούτρα τους. Αιώνιος ύπνος για όλους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου