Πέμπτη 11 Σεπτεμβρίου 2014

Η αγάπη και η μαγεία της.

Αηδία.
Εύκολο το να μιλάς για θετικά πράγματα και το πόσο σε συναρπάζουν και το πως σε κάνουν να νιώθεις και το πως σε ολοκληρώνουν - γελάω - Κανείς δεν έκατσε να μιλήσει για την ευθύνη και το βάρος του να αγαπάς όμως. Πρέπει να υπομείνεις στωικά κάθε νέο εμπόδιο και αναπάντεχο πρόβλημα σου έρθει στην πορεία γιατί πάντα έτσι γίνεται. Κανενός η ζωή δεν είναι τέλεια
απλώς μερικοί άνθρωποι πάντα τυχαίνει να έχουν πιο σημαντικά προβλήματα από όλους τους άλλους τριγύρω. Τυχαίνει να είναι τα θύματα εκεί που θέλουν, να βρίσκουν δίκιο εκεί που θέλουν και να κλαίγονται και εκεί που θέλουν παράλληλα. Πόσο έχω αηδιάσει από την υποκρισία. Πρέπει να ανέχομαι διαλόγους απέραντης βλακείας ,που υποβόσκει η λύσσα των ανθρώπων να αποδείξουν την ανωτερότητα τους συνέχεια, παντού και πάντα, ΠΑΝΤΑ όμως. Ο πραγματικά ανώτερος δεν χρειάζεται να πει λέξη,η επιτυχία έχει ,πολύ συχνά, έτοιμες απτές αποδείξεις και η αυτογνωσία είναι μεγάλη αρετή. Ξέρω ποια είμαι. Και όσοι δεν ξέρουν μπορούν να κρατήσουν πάντα την άρνησή τους μιας και με αυτήν πλαγιάζουν κάθε βράδυ να την κάνουν παρέα να την πιάσουν ερωμένη και να κάνουν έρωτα μαζί της μιας και στις ανθρώπινες σχέσεις είναι καταδικασμένοι.
 Όχι πως οι ανθρώπινες σχέσεις δεν είναι καταδικασμένες έτσι κι αλλιώς βέβαια, παντού όπου και να πας βλέπεις το δήθεν στους ανθρώπους δίπλα σου, παντού τριγύρω, υπάρχει αυτή η τρέλα του φαίνεστε. Τα λόγια και η βλακεία. Η μόστρα. Η αηδία.
 Και παρόλα αυτά ο περισσότερος κόσμος προτιμά να είναι με ανθρώπους που δεν νοιάζονται για το αν θα αδειάσει το κουφάρι τους την επόμενη μέρα, δεν ξέρει καν τι εστί φιλία, αγάπη, σεβασμός, κατανόηση, ενδιαφέρον,  βαρέθηκα τις ξεπέτες σας, τις ρηχές σας κουβεντούλες και τις ψεύτικες αηδίες σας, την έλλειψη αξιοπρέπειας που έχετε και το οτι δεν μπορείτε να παραδεχτείτε τίποτα και ποτέ και για όλα σας φταίνε οι άλλοι.
Να τις χαίρεστε λοιπόν τέτοιες σχέσεις, δεν θέλω να είμαι ούτε σαν εσάς ούτε ανάμεσα σας ποτέ των ποτών. Η μοναξιά είναι υπέροχη και δεν πρόκειται να την αφήσω για κανένα τέτοιο άτομο που δεν έχει να προσφέρει ουσιαστική συντροφιά.
Έχουν το θράσσος να σε λασπώσουν και με την ίδια τους την βρωμιά από πάνω βλέπεις.
 Ένας οχετός που αποκαλείτε σχέσεις-άτομα , ο μόνιμος ανταγωνισμό σας για να αποδείξετε αυτά που πραγματικά δεν αγγίζετε ούτε στο ελάχιστο,ούτε με το πόσο σας προβληματιζουν οι ρηχές φιλίες σας και οι εφήμερες και τιποτένιες σχέσεις σας γιατί μονάχα αυτές σας κάνουν αυτό το ψεύτικο πράγμα που είστε, μονάχα με αυτές μπορείτε να συνυπάρξετε όσο αυτές ικανοποιούν τον εγωισμό σας και όσο συμβαδίζουν με τα γούστα και τις προτιμήσεις σας. Αυτοεπιβεβαίωση είστε τίποτα παραπάνω. Ψέματα στον ίδιο σας τον εαυτό. Μπορείτε να συνεχίσετε να κουτσομπολευετε,να μειώνετε τον υπόλοιπο κόσμο και να ζείτε στην πλάνη σας και στον ψεύτικο κόσμο σας όπως κάνατε πάντα. Εγώ δεν θα το κάνω αυτό ποτέ.
 Οργή και απογοήτευση. Έχεις να δώσεις τόσα και προσπαθούν όλοι να σε κάνουν να τα μισήσεις όλα.
 Και δεν είναι μόνο το πόσο αηδιαστικό και εγωιστικό είδος είμαστε από άποψη μόνο και μόνο γονιδίων, είναι και το πόσο επιλέγει ο καθένας,με δική του ευθύνη,να ναι ένα τιποτένιο σκουπίδι αυτό με εξοργίζει περισσότερο απ'όλα αλήθεια. Βόλεψη. Ανευθυνότητα.
 Παρασιτούν όλοι, οι γκόμενες που ψάχνουν μια π*** για να τις ολοκληρώσει, οι ηλίθιοι πρηχτες παντού γύρω, τα άτομα που ψοφάνε για προσοχή και δημοσιότητα, τα ψέματα που λένε, η υποκρισία, τα λεφτά, τα γαμήσια, το άγχος που με πιάνει, η εκμετάλλευση, το ψεύτικο ενδιαφέρον, όλα τα φίδια.
 Απέραντη αηδία, θέλω να γδάρω το δέρμα μου, να το τραβήξω για να φύγει όλο αυτό το άγγιγμα από βρώμικους ηλίθιους ανθρώπους που πέρασαν από τη ζωή μου. Είτε με λόγια είτε με πράξεις είτε με βλέμμα είτε με τον αέρα τον ίδιο. Να μην αναπνέουν καν δίπλα μου, μακριά μου.
 Με είπαν ότι είμαι ωραία κοπέλα τις προάλλες κάποιοι. Δεν τους ήξερα. Κοντοστάθηκα. Ε, λοιπόν δεν νιώθω σαν ωραία κοπέλα για την ακρίβεια να σου πω, νιώθω σαν ένα άδειο κουφάρι, ένα κουκούλι, μια άδεια σακούλα, νιώθω σαν μια ψυχή και είχα ξεχάσει οτι έχω και εμφάνιση μέσα σε όλα. Βασικά έτσι κι αλλιώς έχω ξεχάσει πολλά πράγματα πλέον τον τελευταίο καιρό και όμως ίσως εκεί που τα χάνεις όλα είναι να ανακαλύπτεις και ποιος είσαι κάθε φορά έτσι; Αυτό είναι το θετικό όλων των καταστάσεων στην τελική. Δράση και αντίδραση. Η μια κατάσταση αναιρεί την άλλη σε αυτή την περίπτωση.
Η ύπαρξή με ανθρώπινη υπόσταση είναι κουραστική,παρανοϊκή και με εξαντλεί. Και τίποτα καλό δεν θα μείνει με όλους εσάς εκεί έξω και αυτό γιατί τα καλά δεν μένουν με τα σκουπίδια. Όχι απλά δεν καλλιεργούνται αλλά δεν αντέχουν και την ίδια την μπόχα που κουβαλάτε εσείς και το είναι σας. Τραγικές υπάρξεις. Και το χειρότερο είναι πως τραβάτε στην μαυρίλα σας και τους υπόλοιπους που αναζητούμε μια καθαρή πορεία, την ανάγκη του να έχουμε κάτι αληθινό στη ζωή μας και κάτι σταθερό. Σπαταλάτε των χρόνο των άλλων έτσι, φίλων, ανθρώπων, σχέσεων λες και δεν πρόκειται για ψυχές. Αυτός ο χρόνος ήταν ένας λήθαργος για εμένα, μαζί με πλήγματα από το παρελθόν, ήταν μια πνευματική αποχαύνωση, η κηδεία της ψυχικής μου αντοχής, ω ναι. Ήταν η προσπάθεια και ανάγκη για ασφάλεια και επιβεβαίωση. Αλλά δεν τα βάζω ποτέ κάτω βλέπεις. Η ανάγκη σας για προσοχή θα τιμωρηθεί μαζί με εσάς τους ίδιους, το χοντρόπετσο εγώ σας. Εσείς και η βλακώδης αίσθηση της πραγματικότητας σας η ανύπαρκτη.
Είμαι κουρασμένη. Έχω σιχαθεί σχεδόν τα πάντα. Κουράζομαι οχι μόνο πνευματικά αλλά και σωματικά με όλα αυτά και τις σκέψεις και την απογοήτευση και την αηδία με όσα βλέπω.
Δεν θέλω να βγω απο το σπίτι. Και αν βγω, θέλω να έχω καλή παρέα
 Αμοιβάδες. Αηδίασα,έγινα κυνική. Η μαγεία μου με κρατάει ζωντανή όμως. Η μαγεία μου σαν άτομο. Δεν πέφτω ποτέ και ποτέ δεν έπεσα. Είναι ωραίο να πετάς μόνη σου. Η ανάγκη μου για να είμαι αληθινή με έκανε ένα κυνικό τέρας. Όπως και να το κάνεις όμως όλοι στην τελική αυτό δεν θέλουμε;- κάποιον να μας αγαπάει και να μας το δείχνει.. Γαμώ το ανθρώπινο είδος.- Όπως έλεγα πάντα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου