Έμφυτο ενδιαφέρον.

Αυτό που δεν θα καταλάβω ποτέ είναι
αν το έμφυτο ενδιαφέρον υπήρχε
ίσως τότε να μην υπήρχε εγωισμός
αν το έμφυτο ενδιαφέρον ήταν σίγουρο
τότε ίσως να μην αρκούμασταν στο εγώ.

Και ίσως τότε να ήσουν καλύτερος
και τέρας να μην γινόσουν
αγαπητέ συντάκτη
και ίσως τότε να επιβίωναν ακόμη
τα κομμάτια του εαυτού μου
που έσπασαν κάπου στο δρόμο
αγαπητέ κόσμε.


Γαλήνιε εαυτέ τα πάθη σου να είχα
την εξυπνάδα για ασπίδα να την έχεις
ποτέ ποτέ για όπλο.
Το σώμα υποφέρει της ψυχής του τα καμώματα
μέχρι να το αφήσει στο χώμα να κείτεται άψυχο
και κρύο.
Διότι η δύναμη φαίνεται στην άμυνα
και όχι στην καταστροφή.

Καρποί βγαίνουνε στα χώματα και όχι στα ουράνια.
Μα, ούτε στα λασπόνερα.

Οι καταστροφές είναι για τους αδύναμους
αυτούς που δεν ξέρουν να χτίζουν
παρά μόνο να διαλύουν αυτά που αυτοί δεν κατάφεραν
ποτέ τους να τα χτίσουν.

Και η αλήθεια είναι πόνος
βαρύ το θέλημά της
Όταν πρέπει να εκφραστεί για κάτι
να περιμένεις αντάλλαγμα συναλλαγής
και όχι χτυποκάρδι

γιατί  η αλλαγή δεν πρόκειται να βγει
από την καρδιά του άλλου
όταν με πίεση εκδηλώθηκε
στο βωμό του παραπόνου.

Μιλάμε για αφοσίωση
και έμφυτο ενδιαφέρον.
Πράγματα ξεχασμένα
στο χρόνο και στη σκέψη.

Γιατί αν μάθεις να ζητάς
τότε από υποχρέωση θα πάρεις
και όχι από καρδιά.
Το τελευταίο είναι κατάρα.
Το τελευταίο είναι αδύνατον.






Κλείσου στον εαυτό σου και ψάξου.