Είναι που ο κόσμος δεν μπορεί να καταλάβει τι εστί γνώση, τι εστί εξέλιξη, τι εστί φιλοσοφία. Δεν μαθαίνει από τα λάθη του. Και αυτό επειδή δεν μπορεί ούτε τον εγωισμό του να βάλει στην άκρη, δεν μπορεί να χαλιναγωγήσει τους ίδιους του τους πειρασμούς. Δεν ξέρει πότε να σταματήσει, δεν ξέρει να ακούει παρά να μιλάει. Η γνώση δεν κρύβεται στα βιβλία ή σε ένα απόφθεγμα που πιπιλίζει ακούγοντας από κάπου, μα στην ίδια την ανακάλυψη. Στην κατατρόπωση του δαίμονα εαυτού. Στην αντίληψη πως είσαι απλά ένα κομμάτι μέσα στο σύμπαν, τόσο σημαντικό και τόσο ασήμαντο παράλληλα για να είσαι το κέντρο του κόσμου. Από κομμάτια όμως φτιάχνονται οι κόσμοι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου