Ο πολιτισμός του σήμερα μέσα από τα μάτια μου.

Βαρέθηκα να βλέπω γνωστούς ξένους για αρχή.

Και τώρα μπορώ να συνεχίσω το λόγο μου σαν να μην συμβαίνει τίποτα.

Η έλλειψη ωριμότητας και σεβασμού πηγάζει από την κρίση του καθένα ατόμου ξεχωριστά. Η κοινωνική αποβλάκωση, η αποχαύνωση λόγω της υποκινούμενης εκμετάλλευσης αυτών που δρουν με βάση την αλληλεπίδραση μεταξύ των κοινωνιών έχει ως σκοπό την σαπίλα του σήμερα. Η αδρανοποιημένη χαβούζα που κυριαρχεί μέσω των μιμιδίων και της αλυσιδωτής κατάστασης που δεν έχει ούτε όρια ούτε και τέλος, αφορά την κοινωνική εκμετάλλευση και την αλλοίωση της πνευματικής ελευθερίας και προσωπικότητας του καθενός.
Άξιοι της μοίρας τους. Υποκινούμενοι από βρώμικους πειρασμούς από ιδέες που ούτε καν οι ίδιοι δεν δημιούργησαν, παρά υιοθέτησαν χωρίς καμία εγκεφαλική λειτουργία ή αμφιβολία, συνεχίζουν να δρουν πιστεύοντας πως η εικόνα της κοινωνίας είναι απαραίτητα σωστή γι'αυτούς ή πως η απάντηση κρύβεται στην άρρωστη ιδέα της εγωιστικής τους ατομικότητας.
Η ζωή από μόνη της έχει την υπόσταση που της δίνεις, μιας και ως ανθρώπινη η λογική έχει όρια. Αυτή η λογική οδήγησε στην εγωκεντρικότητα και στην αποξένωση των ανθρώπων. Μια λογική παράλογη, χωρίς βάση, πιπιλίζοντας από στόμα σε στόμα τις ίδιες δικαιολογίες, τις οποίες αν αναρωτηθείς γιατί τις ενστερνίζεσαι θα σου φανεί παράλογο η ύπαρξή τους και το ότι είναι κάτι ανούσιο χωρίς λόγο ύπαρξης. Αυτή η λογική που οδήγησε στην καταστροφή. Στην κατάργηση της ελευθερίας στην εξαφάνιση της ανθρωπιάς και στον ίδιο τον πνευματικό θάνατο.
Πρόβατα προς σφαγή. Η ανιδιοτέλεια μετατράπικε σε ατομικό ή κοινωνικό συμφέρον - αν υπήρξε και ποτέ - και οι έννοιες της καλοσύνης και της αγάπης απέκτησαν συναλλαγματικές σχέσεις.
Ντροπή στο είδος. Ντροπή για την έλλειψη ευθύνης του καθενός να αναλάβει τον εξορκισμό του ίδιου του εαυτού.
Ντροπή στον άνθρωπο.
Ζωντανοί νεκροί που παρασιτούν.
Ξοδεύοντας πολύτιμο οξυγόνο.

Τους αξίζει ο θάνατος.